14 Σεπτεμβρίου, η δεύτερη Μεγάλη Παρασκευή της Εκκλησίας μας !

Ο Τίμιος Σταυρός, τό φόβητρο τών δαιμόνων καί τών συνεργών αυτών ( μέντιουμ, μάγων, χαρτορίχτρας...)

VIDEOs

https://www.youtube.com/watch?v=xGWRAfwJ1AI&t=4s

Μεγάλη εορτή καὶ πανήγυρις, ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, είναι η σημερινή μέρα της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού ! Εἶναι σὰν την Μεγάλη Παρασκευή !

Τὸ ἀ­πολυτίκιο, τὰ τροπάρια, ὁ Απόστολος, τὸ Εὐ­αγ­γέλιο, ὅλα ὅσα λέγονται στὴ λατρεία μας τὴν ἅγια αὐτὴ ἡ­μέρα, ὑπενθυμίζουν τὴν ἱστο­ρία τοῦ Χριστοῦ, τὴ θυ­σία τοῦ Γολγοθᾶ, δηλαδὴ τὴν ἀ­γάπη τοῦ Θεοῦ στὸ ἀν­θρώπινο γένος. «Οὕ­τω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κό­σμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογε­νῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀ­πόληται, ἀλλ᾽ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον».
Τόσο πολὺ ἀγάπησε ὁ Θεὸς τὸν κόσμο, ὥστε ἔδωσε τὸ μονάκριβο Υἱό του, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, γιὰ νὰ σωθοῦν ὅλοι ὅσοι θὰ πιστέψουν σ᾽ αὐτόν (Ἰωάν. 3,16). Κάθε σταλαγματιὰ αἵματος ἀπὸ τὶς πληγὲς τοῦ Χριστοῦ μας εἶνε ἱκανή, ἀγαπητοί μου, νὰ ξεπλύνῃ ὅλα τὰ ἁμαρτήματα τῆς ἀν­θρωπότητος διότι «Τὸ αἷμα Ἰησοῦ Χριστοῦ… καθα­ρίζει ἡ­μᾶς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας» (Α΄ Ἰωάν. 1,7).

Ἀλλὰ ἡ σημερινὴ ἡμέρα, ἐκτὸς ἀπὸ τὴ θυσία τοῦ Ἐσταυρωμένου, ὑπενθυμίζει καὶ ἕνα γεγονὸς τῆς ἱστορίας μας. 
Οἱ Ἑβραῖοι μετὰ τὴ σταύρωση ἄνοιξαν ἕνα βαθὺ λάκκο, ἔρριξαν μέσα τὸ σταυρὸ καὶ τὸν σκέπασαν μὲ κόπρια καὶ ἀκαθαρσίες.

Εκεί μέσα έμεινε τὸ Τίμιο Ξύλο ἐπὶ αἰῶνες...

«…και η Παναγιά μαζί μας ! » ( Άγιος Παΐσιος)

Φολέγανδρος, το Εκκλησάκι της Παναγίας ...

---------------– 
Συζητώντας με τον πατέρα Παϊσιο...

--Πέστε μας, Γέροντα, κάτι για την Παναγία.
– Τι να σας πω; Με φέρνετε σε πολύ δύσκολη θέση. Για να μιλήσει κανείς για την Παναγία, πρέπει να Την ζήσει.
– Γέροντα, και το όνομα της Παναγίας έχει δύναμη πνευματική, όπως και το όνομα του Χριστού;
-Ναι. Όποιος έχει πολλή ευλάβεια την Παναγία, ακούει το όνομά Της και αλλοιώνεται. Ή, αν το βρεί κάπου γραμμένο, το ασπάζεται με ευλάβεια και σκιρτάει η καρδιά του. Μπορεί να κάνει ολόκληρη Ακολουθία με έναν συνεχή ασπασμό στο όνομα της Παναγίας*. Και όταν προσκυνά την εικόνα Της, δεν έχει την αίσθηση ότι είναι εικόνα, αλλά ότι είναι η Ίδια, και πέφτει κάτω λιωμένος, διαλυμένος από την αγάπη Της.

– Γέροντα, να μας λέγατε κάτι από το προσκύνημά σας στην Παναγία της Τήνου.
– Τι να πω; Μια τόσο μικρή εικόνα στην Τήνο είναι κι έχει τόση Χάρη! Δεν μπορούσα να ξεκολλήσω από κοντά της. Παραμέρισα λίγο, για να μην εμποδίζω τους άλλους που ήθελαν να προσκυνήσουν.

– Όμως, μερικοί, Γέροντα, σκανδαλίζονται από τα πολλά αφιερώματα που έχουν οι θαυματουργές εικόνες της Παναγίας.
-Να σας πω τι έπαθε μια φορά ένας πολύ απλός και ευλαβής προσκυνητής. Πήγε στην Μονή Ιβήρων και προσκύνησε την Παναγία την Πορταΐτισσα. Εκεί, η εικόνα είναι γεμάτη φλουριά. 
Στον γυρισμό, πηγαίνοντας για την Μονή Σταυρονικήτα, μπήκε σε λογισμούς. «Παναγία μου, είπε, εγώ ήθελα να Σε δω αλλιώς∙ απλή, όχι με φλουριά». Τι παθαίνει εν τω μεταξύ;
Τον έπιασε ένας πόνος δυνατός, ζαλίστηκε και έμεινε εκεί, στην μέση του δρόμου. Άρχισε λοιπόν να ζητάη βοήθεια από την Παναγία:  

«Παναγία μου, έλεγε, κάνε με καλά και θα σου φέρω δυό φλουριά!». Τότε του παρουσιάστηκε η Παναγία και του είπε: «Έτσι μου τα έφεραν τα φλουριά. Μήπως εγώ τα ζήτησα; Μήπως τα ήθελα εγώ;». 

Και αμέσως ο πόνος σταμάτησε. Βλέπετε, επειδή είχε καλή διάθεση, πολλή πίστη, τον βοήθησε η Παναγία.

Εγώ μερικές φορές εκεί στο Καλύβι, όταν θέλω να προσευχηθώ στην Παναγία, σκέφτομαι: «Πώς να πάω πίσω με άδεια χέρια να Την παρακαλέσω;». Κόβω λίγα αγριολούλουδα, τα πηγαίνω στην εικόνα Της και λέω: «Παναγία μου, πάρε αυτά τα λουλούδια από το Περιβόλι Σου».

Πριν πάω στο Άγιον Όρος , άκουγα να λένε ότι είναι «το Περιβόλι της Παναγίας» και περίμενα να δω λουλούδια, δένδρα οπωροφόρα κ.λπ. Όταν πήγα και είδα άγριες καστανιές, κουμαριές, κατάλαβα ότι είναι πνευματικό το περιβόλι της Παναγίας. Αργότερα ένιωσα μέσα σε αυτό και την παρουσία Της.

– Πώς θα αισθανθώ, Γέροντα, της παρουσία της Παναγίας, για να μου θερμάνει την καρδιά;
– Μια που φέρεις το όνομα της Μεγάλης Μητέρας του Χριστού και κατά χάριν Μητέρας όλων των ανθρώπων, να Την επικαλείσαι συνέχεια: «Παναγία μου, να λες, Εσύ που καταδέχτηκες να έχω το όνομά Σου, βοήθησέ με να ζήσω όπως είναι ευάρεστο σ’ Εσένα. Άλλοι μόνον το όνομά Σου ακούνε και συγκινούνται, κι εγώ τι κάνω;». 

Εύχομαι η Παναγία μας να μένει συνέχεια κοντά σου και να σε σκεπάζει σαν το κλωσσοπούλι κάτω από τα Αγγελικά φτερά Της.
* Ο Γέροντας από πολλή ευλάβεια στην Υπεραγία Θεοτόκο κάποιες φορές ασπαζόταν διαρκώς το όνομά Της.

Πηγή:  «Περί προσευχής -- Γέροντος Παΐσιου Αγιορείτου Λόγοι »
Ιερόν Ησυχαστήριον Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος
Σουρωτή Θεσσαλονίκης-- σελ. 83-85

------------------------

Η Κοίμηση της Παναγίας μας όπως την «είδε» ο  Εθνικός συγγραφέας και αγιογράφος Φώτης  Κόντογλου…

 

Ένα μοναδικό έθιμο αναβιώνει στις 15 Αυγούστου, στην Παναγιά της Φιδούς, στο Μαρκόπουλο Κεφαλονιάς, όπου κάνουν την εμφάνιση τους τα φιδάκια της Παναγίας, και εξαφανίζονται μετά την εορτή !

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ: Ο Αντίχριστος και οι αντίχριστοι θεοκτόνοι, (βρίσκονται σήμερα) ανάμεσα μας ;

"Ο πονηρός δίνει τίς τελευταίες οδηγίες του στόν Αντίχριστο για να τίς μεταφέρει στον κόσμο...".

(Από ζωγραφικό πίνακα τού ΙΕ΄ αιώνος)

Πότε θα έλθει ο Αντίχριστος (666)– Γιατί οι άνθρωποι θα εγκαταλείψουν την Χριστιανική πίστη – Τι θα κηρύξει εξαπατώντας τον κόσμο – Γιατί ο Θεός θα επιτρέψει να πλανηθούν οι περισσότεροι ;

Ο Αντίχριστος θα είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένος με την γενική ηθική και πνευματική κατεύθυνση των ανθρώπων της εποχής του.

(σς. Οί άνθρωποι πού εν γνώσει, ή και εν αγνοία τους θα έχουν συνασπισθεί υποστήριζοντάς τον, θα θεωρούν τους εαυτούς τους ότι ακολουθώντας τον υπάγονται στους… «προοδευτικούς» της εποχής τους ! Θά  ομιλούν μάλιστα περί « δημοκρατίας, ανάπτυξης, και προόδου»…Αυτά δηλαδή πού βλέπουμε να γίνονται και να λέγονται σήμερα…)

Ο Αντίχριστος θα έλθη στον καιρό του. Θα προηγηθεί όμως μια γενική αποστασία. Το μέγιστο μέρος των ανθρώπων θα εγκαταλείψουν την Χριστιανική πίστη. Η αποστασία θα είναι το προστάδιο.

Θα προετοιμάσει τον κόσμο να δεχθεί τον Αντίχριστο. Και μάλιστα να τον δεχθούν με το δικό του πνεύμα, που τότε θα μπει στην δομή της σκέψης των ανθρώπων.

Η αναζήτηση του αντίχριστου θα τους γίνη αναγκαιότητα, γιατί τα συναισθήματα θα συμπίπτουν. Θα διψούν γι’ αυτόν, όπως διψούν σε στιγμές βαθειάς θλίψης για ποτά, που διαφορετικά τα θεωρούν αυτοκτονία. Θα τον επικαλούνται.

Η ικεσία σ’ αυτόν, να έλθη, θα αντηχή σε κοινές συνάξεις. Θα εκφράζη επίμονα την αξίωση να έλθη επί τέλους η μεγαλοφυΐα των μεγαλοφυϊών, που θα μπορέση να ανεβάση την τεχνική ανάπτυξη στην ανώτατη δυνατή βαθμίδα της και να φέρη στη γη τέτοια ευπραγία, ώστε ο ουρανός και ο παράδεισος να καταντήσουν πράγματα περιττά!

Ο Αντίχριστος θα είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένος με την γενική ηθική και πνευματική κατεύθυνση των ανθρώπων της εποχής του. (σς. Οί άνθρωποι πού εν γνώσει, ή και εν αγνοία τους θα έχουν συνασπισθεί υποστήριζοντάς τον θα θεωρούν τους εαυτούς τους ότι ακολουθώντας τον υπάγονται στους «προοδευτικούς» της εποχής τους και θα ομιλούν περί « δημοκρατίας και προόδου»…Αυτά δηλαδή πού βλέπουμε να γίνονται και να λέγονται σήμερα…)

Εμφανίστηκε ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος και μού είπε: « ότι ζητήσεις θα στο δώσω…»

"Ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος μού είπε..."

Μία περίεργη εμφάνιση του Αγίου Ιωάννου τού Ρώσου στον ηγούμενο τής Μονής τών Αγίων Αυγουστίνου και Σεραφείμ Σαρώφ στο Τρίκορφο Δωρίδος !

Τό κούρσεμα τής Πόλης...29η Μαϊου !

« Σώπασε κυρά Δέσποινα και μη πολυδακρύζεις, πάλι με χρόνους με καιρούς, πάλι δικά μας θα 'ναι…»

VIDEOs ( σε 4 συνέχειες )

https://www.youtube.com/watch?v=qKLx7s-yek4

τού ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

   "...  Σαν πατήθηκε πιά καί η πόρτα του Ρωμανού και σκοτώθηκε ο βασιλιάς, οι Τούρκοι γιουργιάρανε μέσα στην Πόλη σαν τ' αγριεμένο ξεροπόταμο που κατεβαίνει στενεμένο ανάμεσα στ' αψηλά βράχια, ύστερ' από νεροποντή. Δε μπαίνανε εκατό-εκατό, μηδέ διακόσιοι, μα χιλιάδα απάνω στη χιλιάδα.

Τέτοια ήτανε η μανία τους μη δεν προφτάξουνε να κουρσέψουνε, που απ' το στρίμωγμα λαβωνόντανε συναμεταξύ τους και πολλοί σκάσανε ποδοπατημένοι απ' τους δικούς τους. Και σα μπαίνανε μέσα στο κάστρο, σκορπίζανε άλλος εδώ, άλλος εκεί, κοπάδια-κοπάδια, σφάζοντας όποιον βρίσκανε μπροστά τους, είτε γυναίκα, είτε παιδί, είτε άντρα.

Το μεγάλο μακελειό βάσταξε απ' την ανατολή του ηλίου ίσαμε το μεσημέρι. Πολλοί χριστιανοί κρυφτήκανε μέσα σε λαγούμια και σε σπηλιές κ' ύστερα τους βρήκανε και τους σκλαβώσανε.

Φτάνοντας οι Τούρκοι στην πλατεία, ανεβήκανε στον πύργο και κατεβάσανε τη Βυζαντινή σημαία και τη σημαία τ' άγιου Μάρκου και ισάρανε στον τόπο τους το σαντάρδο του σουλτάνου. Τα κάστρα από τη μιαν άκρη ίσαμε την άλλη πέσανε στα χέρια του Τούρκου. Μονάχα οι Κρητικοί, που βρισκόντανε μέσα στους πύργους του Λέοντα και του Βασιλείου, βαστήξανε τον πόλεμο ίσαμε το μεσημέρι.

Ο σουλτάν Μεμέτης σαν τάκουσε θαύμασε την παλληκαριά τους και τους άφησε να φύγουνε στην πατρίδα τους, παίρνοντας μαζί τους ό,τι είχανε απάνω τους...

Είδαμε το Φώς το Αληθινό !

Ο πόλεμος πού γίνεται από τον Σατανά για να διαβάλλει το Άγιο Φώς καί την θαυματουργική του παρουσία εξ΄ ουρανού, ήταν ανέκαθεν μεγάλος.

Εδόθησαν όμως και αφορμές με πρώτη και καλύτερη τα μασημένα λόγια από τον ίδιο τον Πατριάρχη για μία ευχή πού διαβάζεται από χρόνια τώρα με αμφισβητούμενο νόημα περί τής εξ ουρανού καταβάσεως του Αγίου Φωτός προφανώς για να αποφεύγουν ρήξεις, εκδικήσεις, καταστροφές, καί φόνους ακόμη , από Ισλαμιστές Μωαμεθανούς κατακτητές και από άλλα δόγματα πού δεν θέλουν να ακούσουν για την Ανάσταση του Χριστού και την Ορθοδοξία καί ότι η δική τους πίστη είναι ψεύτικη !

Καί κατά δεύτερο λόγο αφορμές εδόθησαν με κάποιες δηλώσεις Αγιοταφιτών πού έχοντας έλθει σε ρήξη με άλλους επί των πραγμάτων Αγιοταφίτες δεν δίστασαν να πούν ότι ένας Αγιοταφίτης ( ο ίδιος πού τα ισχυρίζετο αυτά ) πάει με αναπτήρα και ανάβει την σβηστή ακοίμητη κανδήλα του Πατριάρχη μέσα στο ιερό κουβούκλιο !!!!

Ω, βάθος κακίας και σκανδαλισμού τών πιστών πού δεν γνωρίζουν τα παραμέσα υπάρχοντα προβληματικών μοναχών...

Καί τότε τί ψάχνουν τον Πατριάρχη οι Εβραίοι αστυνομικοί μή έχει φωτιά επάνω του πού θα ήσαν καί οι πρώτοι πού θα κατηγορούσαν για απάτη τον Πατριάρχη λόγω εχθρικής πίστεως  Ιουδαϊσμού  καί Χριστιανισμού; τί ελέγχουν καί σφραγίζουν τον χώρο, τί παρίστανται ώς μάρτυρες κατηγορίας οι Αρμένιοι πού πρώτοι θα κατηγορούσαν τον Πατριάρχη άν έβλεπαν κάτι ύποπτο;

Καί πώς ανάβουν μόνα τους τα σβηστά κανδήλια ψηλά μέσα στον Ναό, ή και τα σβησμένα κεριά των πιστών πού βρίσκονται στον 2ο και 3ο όροφο στα εσωτερικά θεωρεία όπως βλέπουμε, ή βάζουν το Άγιο Φώς στα πρόσωπά τους αλλά δεν καίγονται;
Άσε πού το Άγιο φώς βγαίνει και άλλες φορές στίς καθημερινές Θείες Λειτουργίες πού γίνονται στον Ναό της Αναστάσεως ! Καί άλλα πολλά...

«…Δεν πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που συνέβησαν τα γεγονότα που θα περιγράψω, όσο μπορώ πιο αντικειμενικά και χωρίς συναισθηματισμούς, όσο γίνεται γιατί πρόκειται για τόσο μεγάλα γεγονότα.

Δεν μου ήταν εύκολο να κάνω κάτι τέτοιο επειδή πρόκειται για εντελώς προσωπικές στιγμές που δεν θάθελα ποτέ να κοινοποιώ δημόσια παρότι σαν ψυχίατρος είμαι συνηθισμένος στο να ακούω τα προσωπικά, των άλλων όμως... Ωστόσο το χρέος προς την Αιώνια Αλήθεια αλλά και τους αδελφούς μου υπερνίκησε κάθε δισταγμό.

ΕΝ  ΤΕΛΕΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΧΟΥΝ ΜΕΓΑΛΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ...

Ήμουν φοιτητής της Ιατρικής, στα τελευταία έτη, όταν ήρθαν στο σπίτι μας ένα φιλικό ζευγάρι από τη Φλώρινα για να μας πουν τις εντυπώσεις τους από το ταξίδι που μόλις είχαν κάνει στους Αγίους Τόπους.

Μιλούσε περισσότερο η γυναίκα που ήταν ενθουσιασμένη από αυτά που είδε και έζησε.

Μας διηγήθηκε το φαινόμενο του Αγίου Φωτός που βγαίνει κάθε Πάσχα και το βλέπει όλος ο κόσμος. Η ίδια υπήρξε αυτόπτης μάρτυς και μας είπε, ότι ενώ ήταν στον περίβολο της εκκλησίας, είδε ένα γαλάζιο φως να πλανιέται πάνω από τ α κεφάλια τους σαν ηλεκτρικές εκκενώσεις και με ένα ανεπαίσθητο θρόισμα που τους γέμιζε με αγαλλίαση...

Άκουγα με δυσπιστία και σκεπτόμενος πόσο εύκολα φορτίζονται συναισθηματικά οι γυναίκες ώστε να βλέπουν πράγματα φανταστικά και σε ομαδικό ακόμη επίπεδο... (ομαδική υστερία;) Οχι ότι ήμουνα άπιστος...

Είχα όμως αποκλείσει να γίνονται θαύματα μπροστά στα μάτια σου, τώρα, στον 20στό αιώνα !

Ένας χειρούργος του Νοσοκομείου «ΥΓΕΙΑ » μιλάει για το θαύμα του Αγίου Φωτός από προσωπική του εμπειρία !

"....Δεν θὰ σᾶς πῶ γιὰ  τὴν ἐπίσκεψη μου στοὺς Ἁγίους Τόπους. Εἶναι τόσα πολλά, γιὰ  νὰ χωρέσουνε σὲ λίγες σελίδες.
Θέλω μονάχα γιὰ  τὸ  Ἅγιο φως νὰ σᾶς διηγηθῶ, ὅπως τὸ εἶδα καὶ τὸ βίωσα ὁ ἴδιος.

Ἦταν ἡ πρώτη ἡ φορά, ποὺ πῆγα στὰ Ἱεροσόλυμα. Τὸ 1977 τὸ Πάσχα. Ἀπὸ τὴν Μεγάλη Πέμπτη.

Εἴχανε ἤδη καταφθάσει σὰν "πελάτες" στὸ ἰατρείο μου 3 - 4 Αρχιερεῖς ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Τόπους καὶ μοῦ φέρανε μάλιστα καί τὸν ἴδιο τὸν τότε Πατριάρχη, τὸν ἐπιβλητικὸ καὶ λίαν ἱεροπρεπῆ κυρὸ Διόδωρο.

Βρέθηκα, τὸ λοιπόν, μὲ δυὸ προσκλήσεις - ἄδειες εἰδικὲς μπροστὰ στὸ ἱερὸ κουβούκλιο τοῦ Παναγίου Τάφου, μαζί μὲ τὴν γυναίκα μου καὶ ἄλλους «ἐπισήμους», τὸ Μέγα Σάββατο πρωΐ, γιὰ  τὴν «ἀφὴ» τοῦ ἀνεσπέρου φωτὸς τῆς Ἀναστάσεως ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων σὲ εἰδικὴ τελετή, ποὺ γίνεται ἀπὸ αἰῶνες.
Τὸ ἐθιμικὸ τὸ Ἀνατολίτικο τὸ δίκαιο σὲ ὅλο του τὸ μεγαλεῖο. Μῆς πῆραν σπρώχνοντας ὅλους μαζί ἀπ’ τὸ Πατριαρχεῖο καὶ ἔτσι καταφέραμε νὰ βρεθοῦμε μπροστὰ - μπροστὰ ἀπὸ τὸ ἱερὸ κουβούκλιο καὶ μὲ ἀνθρώπινες συνθῆκες.
Νά ’ναι καλὰ οἱ Ἰσραηλινοὶ οἱ ἀστυφύλακες, ποὺ πρόσεχαν λίγο τὴν τάξη. Ποῦ νὰ γνώριζαν οἱ καημένοι τί τους σέρναμε εμείς, μὲσα από τὰ τροπάρια μας...